درباره نویسنده

مطالب مرتبط

One Comment

  1. 1

    احمد آزادنیا

    باسلامٍ،خانواده با برنامه ریزی دقیق و کارشناسی شده در کنار مجموعه آموزشی ، فرزندان را باایجاد و تقویت روخیه اعتقادی و اعتماد به نفس ،تقویت انگیزه برای مطالعه جهت جدیت در رقابت علمی و کسب مراتب بالای دانش در مدت قریب به دو دهه تدارک مادی ، معنوی و هدایت میکند بعد از فراغت از تحصیل یک دفعه زیر پای جوانی که عمرش را در ره کسب غلم صرف نموده با مواجه شدن با بازار کار خالی میشود و تمام انگیزه ها و آرزوهایش از بین میرود و احساس میکند که فقط از او برای حضور در کلاس و حدنصاب رسیدن کلاس برای تضمین حقوق آموزگاران و اساتید و کادر مجموعه آموزشی استفاده میشده و همه تشویقها و لوح سپاسها تو خالی بوده است 1،حال آیا:
    1-انگیزه ای برای جوانان طالب علم با مشاهده این الگوها باقی میماند؟2-آیا خود این فرایند -پرورش نیروی تحصیل کرده بدون توجه به نیاز کشور-عامل بحران روحی و روانی نیست؟3-آیا با این شرایط اعتمادی برای مراجعه به مراکز مشاوره باقی می ماند؟4-آیا با این شرایط انگیزه ای برای نخبه علمی شدن والگوی اخلاقی شدن می ماند؟5- نهادی که باید درس برنامه ریزی به جامعه بدهد وقتی برای ورودی و خروجی خود برنامه ریزی نمیکند مردم چه قضاوتی خواهند کرد ؟

    Reply

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


3 + = پنج

2015 - 1394

تمام حقوق این سایت متعلق به دانشگاه پیام نور می باشد.
طـــــراحـــی ســــــایــــــت آبـــــا رایـــانــــه
اکثر مطالب بصورت خودکار جمع آوری و درج می گردد و این سایت مسئولیتی در قبال محتوای مطالب ندارد.